Leo Brabanticus 178, 01.03.2010

Willem IV mag er nooit komen

Journalisten produceren een lor van een pamflet en noemen dat een biografie

Wat kan je als serieus geschiedonderzoeker en - schrijver van een amateur als Hoedeman - eens de baas van de Vereniging van Journalisten van het Koninklijk Huis - , die met een compaan een boek schrijft, over een man, Van Amsberg geheten, die volgens een eeuwen geleden genomen krankzinnige bepaling nu geschikt moet worden geacht om hoogste baas te zijn van een modern land en derhalve door beide heren wordt voorgesteld als het summum van deugd, godsdientzin, geleerdheid, politiek Fingerspitzengefühl en weet ik wat al niet al meer, anders verwachten dan dat ze maar wat hebben aan zitten leuteren in een breed gedrukt pamflet dat evenveel wetenschappelijke betekenis heeft als een kerkelijk boek over de Heilige Maagd, de stichting van de Kerkelijke Staat of over de in geur van heiligheid gestorven paus Pius XII. De uitkomst staat te voren vast: de twee 'geleerden' hebben de bewijzen gewoon laten fabriceren door een honderdtal 'deskundigen', die precies wisten wat er van hen verwacht werd.

Let wel: ik neem het de 100 geïnterviewden niet kwalijk dat zij zich hebben laten misbruiken voor een onzedelijk doel - dat moet ieder maar voor zichzelf uittmaken -, ik beweer hier alleen dat de genoemde honderd hun zegje deden, terwijl ze bliksemsgoed wisten dat hun verzamelde en op elkaar gestapelde uitlatingen bedoeld waren een ongewenste politieke beslissing door te drukken. Ik kan me namelijk moeiljk voorstellen dat van de Lippe-luizen als Leeuwenburg, Lubbers, Tjeenk Willink, Jorritsma, Berlijn, Wulp, Zijderveld en Uhm verwacht werd dat zij Van Amsberg als een een typische nakomeling van Maurits, Willem III en Bernhard von Lippe te boek hadden gesteld. Dat zou overigens even onwetenschappelijk geweest zijn, alhoewel dat voor een deel wel dichter bij de waarheid geweest zou zijn.

De andere twee - de auteurs dus - weten niet eens wat een biografie is, nog afgezien van het feit dat de hoofdpersoon niet alleen nog nooit koning is geweest en die bovenndien als het aan het Nederlandse volk ligt, nooit zal worden ook.

Zoals gezegd is het allerergste dat de totaal ongeschikte Van Amsberg in deze hagiografie naar een veel te hoog voor hem ambt wordt toegeschreven door pure propaganda. Het is precies als met de reclame op de televisie: als je maar zegt dat veel consumptie van vet vreselijk gezond is en dat Heineken bier voortreffelijk werkt op de nieren en dat je niet gelukkig kan zijn als je niet tenminste twee wintersportvakanties neemt naast drie gewone, en dat dan honderd maal herhaalt, dan wordt de burger bijna dag en nacht op de televisie en door de kranten aangepraat dat de domme Willem een supergeleerde is, dat hij een door en door godsdienstig man is en dat het allemaal pertinente leugens zijn die over hem en zijn rondborstige echtgenote worden verteld, dat hij 365 dagen per jaar en dag en nacht 24 uur werkt voor het welzijn van het Nederlandse volk, dat hij de hele wereld versteld doet staan over zijn watermanagement, terwijl - in werkelijkheid - zijn kennis niet meer is dan van de ambtenaar van rijkswaterstaat die zijn speech heeft geschreven. maar die waarheid wordt ons onthouden, zoals bijna alles. Ik zou een eerlijke objectieve biografie van harte toejuichen. Daar wordt de wereld alleen maar beter van.

Van het gepruts van Hoedeman en Meljer wordt een fatsoenlijk mens alleen maar misselijk. Het pamflet, dat uitgegeven wordt in het kader van het grote charme-offensief, dat ingezet na de gebleken mislukkingen en stommiteiten van de heer Van Amsberg in de laatste maanden, verdient slechts plaats in de prullenbak. Zonde van je centen om het te kopen en zonde van je tijd om het te lezen.