Leo Brabanticus 156, 30.11.2009

Twee ergernissen

Aan twee berichten uit de kranten van zaterdag 28 november schenk ik hier in het kort enige aandacht. Deze nieuwe vorm past bij het streven om onze websitebezoekers zo doeltreffend mogelijk geïnformeerd te houden.
Het gaat om de volgende twee berichten:

1. Trouw brengt een uitmuntend verhaal over Monique Frank die afscheid genomen heeft als 'ambassadeur bij de Heilige Stoel'. Het gaat me niet om deze post, waartegen ik me overigens altijd principieel verzet heb. Het gaat me om één zinsnede. Mevrouw zegt: 'je bent 24 uur per dag in dienst van de majesteit'. Zulke uitdrukkingen ergeren me mateloos, omdat ze een formele zaak uitvergroten tot een inhoudelijk wezenlijke.
   
   
   Mevrouw Van Amsberg heeft een benoemingsbesluit ondertekend en heeft zich voor de rest nergens mee te bemoeien.
   
   
   Het grote gevaar van dit soort kreten is dat Amsberg weer tevreden denkt dat de wereld aan haar voeten ligt en ten tweede dat wederom bij de krantenlezer de indruk gewekt wordt hoe machtig die mevrouw Amsberg wel is, echt een bijna almachtig wezen.

2. De Volkskrant rapporteert over de viering van het 50-jarig jubileum van het Genootschap van Hoofdredacteuren, waarin mevrouw Van Amsberg terugkomt op haar tien jaar geleden gesproken constatering dat 'de leugen regeert'. In plaats van ronduit te erkennen dat zij toen zelf onbeschaamd had staan liegen, maakte ze nu smoesjes dat 'ze net uit het vliegtuig kwam', 'een vermoeiende reis naar de Antillen achter de rug had', 'zelf verbaasd was geweest over het effect van haar woorden' en dat 'haar opmerkingen toch ergens goed voor waren geweest'.
   Een misselijke vertoning van een mens dat zélf de belichaming is van een regerende leugen.