Leo Brabanticus 144, 10.11.2009

De slapeloosheid van Willem Garnaal: open brief

Ik begrijp best dat u af en toe niet goed slaapt. Wanneer je zo'n onmogelijke baan hebt als u, zou ik ook geen nacht een oog dicht doen. Afkomstig uit een arrogante en hypocriete familie, geboren met een gouden speen in de mond, niet gezegend met superieure wetenschappelijke, bestuurlijke, culturele, bancaire, literaire en filosofische kwaliteiten, immer afhankelijk van wat anderen zeggen, terwijl - het ergst van alles - een politieke mijnheer verantwoordelijk is voor uw daden, lijdt u een onmogelijk leven. Het kan bijna niet ongelukkiger. U heeft er echter zelf bij uw volle verstand voor gekozen.

Dat u bovendien van vroeger een slechte naam heeft overgehouden door meer te drinken dan goed voor u was, heeft u ook geheel aan zichzelf te wijten. Helaas moet dat ook gezegd worden van de enorme bok, die u in Mexico schoot, na zojuist een ambtelijk in het Spaans gesteld document foutloos te hebben voorgelezen. U wilde het kennelijk doen voorkomen alsof u een oergeestig man bent - ik geloof niet dat u dat bent - en welk een voortreffelijk hispanist er in u schuil gaat. Uw uitleg van het incident maakte het alleen maar te duidelijker dat u niet meer dan een amateur linguïst bent. Waarom doet u zulke domme dingen toch? Door u zelf knapper voor te doen dat u bent maakt u zich onsterfelijk belachelijk. Uiteindelijk heeft u heel veel ellende aan uzelf te wijten.

Wat betreft uw slapeloze nachten als gevolg van de commotie over uw vakantie-optrekje in Mozambique: het is een goede zaak voor ons beiden dat u daaraan lijdt, hetgeen bewijst dat u gevoelig bent voor redelijke argumenten. U laat onze boodschap niet langs uw koude kleren afglijden. Dat pleit voor u. U bent een gevoelig mens. Wij gaan dus door en hebben hoop op betere tijden. Er is nog meer hoop voor ons, republikeinen. U heeft verzekerd, dat uw 'werk voor en in Nederland het allerbelangrijkste' in uw leven is. Letterlijk zei u: Daar sta ik voor, daar ga ik voor'. Gut, dat wij dat nog nooit gemerkt hebben.

Ik vermoed dat dat aan de voorlichting ligt, met name aan de RVD die er maar op los jokt. Zo wordt ijskoud beweerd dat u het rapport van Dr. Alessandra Soresina nooit gezien heeft en dat u het de heer Van der Smeede nooit heeft overhandigd. Ook voor deze man moet u echter goed opassen: hij jokkebrokt en maakt u ten onrechte zwart. Kunnen wij, Pro Republica en u onze hoogggeachte tegenstander, geen deal maken? U stuurt ons per ommegaande het rapport toe en we zullen er nooit meer over blijven zeuren. Akkoord? Hand erop.

Verheugend was ook dat, terwijl Balkenende beweert dat er 'nog een aantal zaken zal wordt uitgelegd', u nadrukkelijk verklaarde 'dat alle opties nog open zijn'. Ik hoop echt dat u zich niet vergist - dan zouden we de poppen aan het dansen hebben - en zich inderdaad uit Mozambique terugtrekt. Natuurlijk had u er nooit aan moeten beginnen, zoals wij van Pro Republica u te voren hebben waargeschuwd. U had echter verkeerde vrienden. Hoe dan ook, u gaat daar nu dus weg. Uw vrouw zal dat wel jammer vinden. Zij is echter verstandig genoeg om te begrijpen dat uw toekomst daarmee gemoeid is. Op de Veluwe zijn nog wel vakantiehuisjes te huur of op Schiermonnikoog.

Wanneer Machangulo geklaard is, kunnen ook de andere zaken worden aangepakt: uw enorme inkomen, uw belastingvrijstelingen, uw reisfaciliteiten, uw nevenfuncties, en vooral de opvolging. Het is natuurlijk duidelijk dat uw schoonvader op de eventuele dag der abdicatie niet op het bordes kan komen, zeker als die abdicatie niet doorgaat. Met dat laatste moeten u en uw vrouw wel terdege rekening houden. U heeft zelf toch ervaren hoe aftands een - erfelijk - koningschap is. U, die zo bezorgd bent voor uw lieve kindjes - van wie er twee zorgelijk veel op oma Bea lijken -, wil haar toch geen erfelijk koningschap aandoen? De vraag is natuurlijk welke voorwaarden aan de abdicatie verbonden zijn.

Onzerzijds zou het van groot verstand getuigen wanneer u ver weg gaat wonen. Het NRC suggereerde iets van een nauwelijk bewoond klein eilandje in de Indische Oceaan. Uw vrouw zou daar gemakkelijk het microkrediet kunnen invoeren. Wanneer u toegestaan wordt enig eigen geld mee te nemen, kunt u daar dan enkele schooljes, een kliniek en een hotelletje - huize garnaal - bouwen. Wedden, dat de sympathie voor u beiden in één klap terugkeert? Pro Republica gaat voor u ijveren en steunbonnen of lootjes verkopen. Van vijandschap is geen sprake meer, nu trouwens ook niet.

Wij zijn ook blij dat het tussen u en uw moeder weer helemaal botert. Ik had tranen in de ogen toen ik zag dat u haar een dikke pakkerd gaf. Alleen vond ik het wel een beetje dom van haar dat ze zei 'niet te twijfelen aan uw goede intenties'. Zulke dingen zeg je alleen maar als je in paniek bent of ten einde raad. Maar ja, ze wordt ook al een dagje ouder. Misschien kan ze bij u komen inwonen in de Archipel. Uw vrouw zal daar best aan wennen.

Verder, beste Willem Garnaal, sans rancune en welterusten.