'Eten, drinken en vrolijk zijn', riep hij blij. En met die woorden begaf hij zich huppelend en dansend naar de oever van de rivier.' Marten Toonder: De Hopsa's (1974)

Onze kroonprins heeft de volgende boodschap [ * ] voor de Nederlandse atleten in Vancouver: 'Genieten en plezier maken. Dat is heel belangrijk'. Einde citaat. Het had evengoed het einde van het artikel kunnen zijn, want in deze uitspraak ligt reeds alles besloten. Dat ons aanstaande staatshoofd geen intellectueel is, wisten wij reeds. Dat hij geen licht is was genoegzaam bekend, evenals de tragikomische draai die zijn aanstaande echtgenote er toentertijd aan wist te geven. Terwijl hier in Nederland de regering in lichterlaaie staat - het is immers bepaald niet onwaarschijnlijk dat deze week nog het (zoveelste Balkenende-)kabinet valt - komt prins Pipo de Clown om de hoek schateren. Per slot van rekening was híj de eerste die rechtstreeks met Barack Obama over de eventuele verlenging in Uruzgan sprak, en weliswaar mogen wij de inhoud van dat gesprek niet weten, maar misschien weet prins Pipo wel iets wat niemand nog weet. Je weet maar nooit. Maar er moet genoten en plezier gemaakt worden, want dat is namelijk belangrijk. Het zou inderdaad vrolijk zijn als het allemaal niet zo treurig was. We zijn hier op de wereld om te barbecueën, dat is zo ongeveer de zin van het leven.

In zijn grenzeloos oppervlakkige onnozelheid juicht hij vervolgens ook nog: 'Het lijkt wel alsof Sven Kramer de koning van Nederland is. Daar ben ik niet jaloers op, want hij heeft het verdiend'. Zonder het in de gaten te hebben, legt hij hier de vinger precies op de plekken waar onze monarchie misschien wel het meeste zeer doet: als eerste toont hij zelf aan dat het element dat Nederland samenbindt geen erfgenaam behoeft te zijn van een prinselijke titel, maar dat het evengoed een excellerende sportman kan zijn waaraan de Nederlander zijn identiteit ontleent. Het aller- allerlaatste eveneens vederlichte argument voor oranje's aanwezigheid in de Nederlandse samenleving - door ons overigens genadeloos weerlegd - laat hij hier zomaar uit zijn handen vallen. Het enige dat de republikeinen hoeven te doen is de scherven bij elkaar vegen.

¶

En dan noemt hij nog het aspect van verdienen, die noodzakelijke meritocratische notie, de gebleken geschiktheid en de prestatie waardoor iemand het verdient om een erepositie te verwerven. Je zou het hem wel in zijn oor willen toeteren: 'Die schaatser heeft die gouden medaille verdiend, en niet omdat hij als zoon van Ype Kramer geboren is. En de volgende keer, als hij minder presteert, dan raakt hij die titel weer kwijt. Je krijgt geen gouden Olympische medaille omdat je prins bent, netzomin is het legitiem om vanwege die toevallige geboorte aan het hoofd van een regering te gaan staan'. De prins ziet het, hij zegt het, maar hij begrijpt het niet. Het zit er gewoonweg niet in.

Maar wat kan men redelijkerwijs verwachten van het wereldbeeld van iemand die nog nooit van zijn leven met een strippenkaart in de hand zojuist de laatste tram heeft gemist? Vermoedelijk weet hij niet eens was een strippenkaart is, en dat die nu vervangen gaat worden door een OV-chip. Wat voor realiteitszin kunnen wij verwachten van iemand die het gehele jaar door van de ene naar de andere vakantie fladdert, nog nooit heeft hoeven werken, kapitalen toegeschoven krijgt en altijd naar de mond gepraat wordt? Iemand die zó verknipt is, dat hij zelfs tegen de rijke minderheid op deze aarde meent een vermanend vingertje [ * ] te kunnen opheffen, omdat het ook wel een beetje minder kan?

Dit vederlichte prinsje, dit porceleinen speeldoosje, begrijpt de ophef niet over de dispensatie die aan zijn dochtertje is verleend over haar Olympische vakantie. En weet u wat het allerergste is? Wij geloven inderdaad dat hij het niet begrijpt. Begrijpen is meer dan alleen een cognitief proces, want de prins is immers niet geestelijk gehandicapt, maar begrijpen is ook - misschien zelfs wel in meerdere mate - een doorvoelen, een aanvoelen, een aanraking en een onvoorwaarlijke ontmoeting met een vraag of probleem ervaren. Be-greifen - is iets in de greep krijgen, er vat op hebben en er tezelfdertijd in doordringen. Dat moet ons kakelende prinsje allemaal ontberen. Wat voor iedereen zo klaar als een klontje is, daar begrijpt hij het bezwaar dat iedereen maakt slechts als een grammaticaal kloppende Nederlandse volzin, maar daar blijft het zo ongeveer bij. En dat, waarde lotgenoten, dat moet leiding gaan geven over talloze komende kabinetten. Dat moet na verkiezingen (huh! verkiezingen?!) in alle wijsheid een formateur gaan aanwijzen. En dat allemaal onder zijn levensmotto: 'Genieten en plezier maken. Dat is heel belangrijk'.

Terwijl de RVD aangeeft dat het kroonprinselijk gezinnetje van 9 tot 28 februari in Vancouver aanwezig zal zijn, vernemen wij van de Oostenrijkse televisie dat hij deze week toch ook naar Lech zal komen, waarop diezelfde RVD zich haast om die uitzending verboden te verklaren en gebiedt die onmiddellijk te verwijderen. En zo fladdert ons verderlichte kroonprinsje van de ene naar de andere vakantie - nog harder schaterend - omdat er ditmaal geen photoshoot aan vast zit. Want dat heeft mamma geregeld.

Mamma, die in de sleeplift voor Balkenende uit de skipiste omhoog glijdt, en die op zijn beurt probeert boven het kroonprinselijk geschater uit te roepen dat hij het ontslag van het voltallige kabinet komt aanbieden.

Het is onverdraaglijk.

Reageren? Lees eerst onze huisregels. Uw reactie wordt gemodereerd.