Met vuilniszakken tegelijk wordt de oranjepropaganda momenteel over Nederland uitgestort. Wie vanavond met zijn bordje eten op schoot per ongeluk op Nederland 2 verzeild raakte, kreeg als eerste de kleffe hap van Blauw Bloed door de strot geduwd, en vervolgens zowel voor als na het reclameblok twee verplichte trailers: eerst van De Troon en daarna meteen de aankondiging van de NOS-documentaire rondom Annejet van der Zijls gefasseurde proefschrift 'Bernhard, het verhaal van een Duitser'. Oranje trailertroep, ingeklemd tussen wasmiddelen, inlegkruisjes en de nieuwste Citroën, onmiddellijk gevolgd door het heroïsche kostuumdrama De Troon waar een fictieve Wilhelmina terugblikt op het verhaal van haar geld- en machtsbeluste voorouders. De gehele Franse bezetting werd er in één uur doorheen gejaagd, waarbij en passant de cynische motieven voor het stichten van een monarchie de revue passeerden. Dat bordje eten kon dus gevoeglijk wel weer terug naar de keuken.

¶

De krant bracht vandaag al geen betere tijding. Beatrix blijkt tussen 2005 en 2007 zo'n 10 miljoen Euro geïnvesteerd te hebben in een Aziatisch fonds. Op zich geen schokkend nieuws, want het ligt geheel in lijn met de ambities van het eerder gepresenteerde kostuumdrama. Kredietcrisis of niet, mevrouw Van Amsberg accepteert zonder blikken of blozen de verhoging van haar uitkering, ondanks de publieke opinie en parlementaire weerstand volgens de gulden regel: 'meer is beter'. Anderzijds is Hare Grajesteit volgens Volkskrant-Hofnar Hoedeman juist wel weer wat goedkoper geworden. Hoewel, één ding valt wél op: toen begin november van het vorige jaar, de Quote 500 verscheen met de rijkste Nederlanders, was mevrouw Van Amsberg afgewaardeerd tot slechts € 800 miljoen. Daarop greep de RVD in om dat gesuggereerde bedrag nog eens te halveren. Nu is het zeer de vraag of het realistisch is te veronderstellen of op een totaalvermogen van € 400 miljoen er € 10 miljoen risicovol belegd zouden worden. Zo is de RVD alsnog fijntjes op hun onwaarschijnlijke praatjes te betrappen.

¶

Ander nieuws kwam van het Simon Wiesenthalcentrum, dat een algehele boycot heeft afgekondigd jegens de PKN (Protestantse Kerk Nederland). De internationale joodse mensenrechtenorganisatie meent dat de Nederlandse protestantse kerk het bestaansrecht van de staat Israël ondermijnt. Laat de PKN nu nét de kerk zijn waaraan ons staatshoofd traditioneel en ongeschreven staatsrechtelijk aan is vastgeklonken. Het kerkelijk appèl wordt hierdoor ineens gepolitiseerd, immers, kritiek van machtige Joodse organisaties op de PKN raken impliciet het Nederlands staatshoofd, die daardoor ongewild in een partijdige positie wordt gemanoeuvreerd. De Nederlandse rol bij de vredesonderhandelingen in het Midden-Oosten worden plotsklaps schimmig en ondoorzichtig, wanneer onze katholieke minister van Buitenlandse Zaken in zowel Israël als Palestina een onpartijdige positie zou moeten innemen, terwijl het hoofd van zijn regering sinds 1617 onlosmakelijk is verbonden aan een kerk die - terecht of onterecht - partij kiest. Zou er nog een KVP bestaan, dan had dit zeker tot kamervragen geleid. Vragen die dan terecht zouden komen bij een demissionair premier, die dan vervolgens nóch katholiek, nóch protestants, maar juist weer gereformeerd zou blijken te zijn.

Wie het dan nog snapt mag het zeggen. Lekker fris, zo'n monarchie.

Reageren? Lees eerst onze huisregels. Uw reactie wordt gemodereerd.