'Ich kann gar nicht soviel fressen, wie ich kotzen möchte'
Max Liebermann in 1933

Soms denk je wel eens in een verkeerde film beland te zijn. Je voelt je als een mislukt vierkleurendrukwerk foldertje, waarbij de kleuren per ongeluk naast elkaar gedrukt zijn. Alsof je in het voorbijgaan André Rouvoet zich een hardgrondige vloek hoort laten ontvallen. Je staat stil, verstramt een moment, knijpt je ogen half dicht, schudt je hoofd heen en weer: had ik dat nou goed gehoord? Kortom, een mengeling van verbazing, vervreemding, verbijstering en ongeloof maakt zich van je meester.

Kijk, dat de ene christelijke billenknijper de andere christelijke billenknijper tot voorzitter van het Nationaal Comité 200 jaar Koninkrijk der Nederlanden [*]benoemt, daar kunnen wij ons nog wel iets bij voorstellen, zeker als het om zo'n ranzig baantje gaat als de voorbereiding van festiviteiten rond twee eeuwen koninklijke operette.
Men heeft een polonaise in voorbereiding, een twee jaar durende nationale polonaise op de imperatieve eenkwartsmaat van het vorstelijke carnaval. Maar het wordt geen polonaise alléén, zo laat men ons weten, neen, het comité gaat ook aandacht besteden aan 'bewustwording van het democratisch herstel en kennis van de rechtsstaat'. Je wordt er stil van.

Persconferentie 5 februari 2010

Welke godvergeten idioot heeft het in zijn treurige hersendode zulthoofd gehaald om 200 jaar monarchie te willen combineren met uitgerekend noties als democratie en rechtsstaat? Het overkomt ons hier op de redactie niet gauw dat wij ons dit soort taal laten ontvallen, maar het gebeurt ons evenmin zelden dat wij elkaar totaal sprakeloos met open mond aanstaren. En we zijn hier nogal wat gekkigheid gewend, neemt u dat van ons aan. Nog afgezien van de genânte historische onjuistheden die de premier kwaakt, weet iedere halve gare inmiddels wel dat het nu juist de monarchie is die verhindert dat Nederland een volwaardige rechtsstaat kan worden. Hoe in de war moet je zijn om niet in te zien dat het juist de monarchie is die diametraal staat op elk democratisch beginsel? Als er iéts is dat niets, maar dan ook helemaal niets met democratie te maken heeft, dan is dat wel de monarchie.

Precies deze thema's aan de orde stellen, democratie en rechtsstaat, bij de herdenking dat twee eeuwen geleden hier de monarchie uitbrak - inderdaad ja, ons ongevraagd door de strot werd geduwd - is net zoiets als de kalkoen uitnodigen voor het kerstdiner. Wil onze monarchale kalkoen deze twee jaar durende republikeinse schranspartij overleven, dan zijn er logischerwijs maar twee mogelijkheden: ófwel er wordt op het moment dat de zilveren schalen met democratie en rechtsstaat worden opgediend een republiek als hoofdmaal aangeboden, ófwel de bijgerechten worden vervangen door irrationaliteit, willekeur, obscurantisme, dwingelandij en leugens. Anders zal de kalkoen ter plaatse met huid en haar -  gesteld dat hij dat had - worden verslonden.

Maar we begrijpen het wel: Lubbers gaat gewoon net doen alsof Nederland destijds de monarchie gekozen heeft, omdat er in 1813 een paar vissers langs de Scheveningseweg van de weeromstuit in hun eeltige handen begonnen te klappen. Hij gaat net doen alsof wij ook nu allemaal de monarchie willen, omdat niemand in het parlement zijn mond durft open te doen. Hij gaat voorop in zijn Nationale Polonaise staan juichen dat Nederland sinds de monarchie juist democratischer is geworden, en dat wij een volwassen rechtsstaat zijn die we in onderdanige dankbaarheid uit handen van de Oranjes hebben ontvangen. Je moet maar durven. Post hoc, ergo propter hoc, meneer Lubbers. Dat weten wij bij Pro Republica - wat weet, dat deert!

Volgens premier Balkenende zal Lubbers zich binnenkort buigen over de samenstelling van het Nationaal Comité, alvorens zich aan het publiek bekend te maken. Daarbij is het overigens nog maar zeer de vraag of de monarchie 2013 überhaupt wel gaat halen. Niettemin zal Pro Republica zich aanstaande maandag als eerste gegadigde aanmelden bij de voorzitter en de hossende polonaise op gepaste wijze tot stilstand brengen om zowel burger als onderdaan duidelijk te maken dat Nederland niet dankzij, maar ondanks de Oranjes een democratie geworden is.

En dat het nog véél democratischer kan.

Reageren? Lees eerst onze huisregels. Uw reactie wordt gemodereerd.